نارنگی پوست کنده

اینکه ی در حیاط تو باغ باز بشه خوب و خنکای نسیم غروب صورتتون رو نوازش کنه سرتون را بالا بگیرید آسمون صاف و آبی آروم درست مثل لبخندتون ک معصوم رو تماشا کنین ب گمانم باید خدا رو ب توان هزار شکر کرد...

گاهی چقدر خوب میشود ک همه چیز را ب دست جریان باد سپرد تا آرام آرام از تو دور شود...

چ حالی میشود آدم روی یک سنگ بنشینی سرت را بالا بگیری لبخند بزنی ب این آسمان مهربان...

و چشمانت را ببندی و دقایقی را گوش بسپاری ب گنجشکی ک روی شاخه نخل ها می نشیند

و یکهو لای چشمانت را کمی باز کنی تا تلالو آن رنگهای خورشید جان ب رقص درآورد لبخند لب و چشمت و حتی احساست را...

و بنشینی کنار مادر و از برنامه های خرید و سفر ب شهر آرامش و دیدار پدربزرگ جان حرف بزنی...

وکمی آن طرفتر همسایه هم با بچه ها و نوه هایش دورهم نشسته باشند...

وهمین حالا ک داری این پست را مینوسی پدر تماس بگیرد و تو بگی وااای نکند نوشته هایم پاک شود و بعد از اتمام مکالمه ببینی ن هست و تو لبخند بزنی...

راستی این را یادم رفت بگویم کارگر بابا اومد برایمان سه هندانه بزرگ و ارگانیک آورد و لبخند گشاد من و اینکه دوتایش را کنار بگذارم برای پدربزرگ جانینا ببریم با خودمون و من برای برداشتن هندوانه با هر دست یکی ک پدر بگوید نمیتونی دوتاشو برداری و من بخندم و کارم را انجام دهم و ابرو بالا بیندازم ک دیدی تونستم...

گاهی میشود همین چیزهای ساده را دید و لبخند ب زندگی ای ک شاید،شاید گاهی بگویم روزمره شده ولی اگر اندکی فقط اندکی احساسمان را قلقلک دهیم باور کن قشنگ و رویایی میشود...

پ،ن :امروز اولین قطره بارون پاییزی کنار چشمم افتاد حس خوبیه...

ان شاء الله ک سال پربارانی باشد برایمان

گندمک زیر ایوان نوشته و پست میگذارد

گندمکی حوالی دریا...